Douche genomen. Blijkbaar douchen er veel meer mensen op dit moment van de dag, want ondanks een thermosstatische meng kraan toch een wisselbad van warm en koud water.
Tijdens het ontbijt blijken er weinig vroege vogels te zijn, die met de eerste bus om 09.00 uur naar de Weissensee vertrekken om te gaan schaatsen. We zien, al ontbijtende, de vroege bus langsrijden met weinig passagiers aan boord. Een grote groep skieers zijn al met de skibus naar de pistes in Nassfeld vertrokken
Eenmaal op weg naar de Weissensee worden in de bus voorzichtig de intenties van vooral de schaatsende passagiers met elkaar besproken wie wel of niet mee gaat doen aan de 1e officiële Alternatieve Elfstedentocht (toertocht) en welke afstand er vrijdag as gereden zal worden. Breekpunt voor het wel of niet meedoen aan dit evenement blijkt niet alleen de hoogte van het inschrijfgeld (100 euro) maar vooral ook het verplichte “lidmaatschap” inclusief de opzeg condities vanhet lidmaatschap van de organiserende Stichting Winter Sporten, die het evenement organiseert. Een vereniginglidmaatschap en dus een collectieve inschrijving voor de AIJC leden kent de Stichting voor zover ik weet niet.
Daarnaast speelt het “klaar” zijn voor zo’n lang durende schaatstocht ook een rol. De komende dagen zullen door een aantal van ons eerst nog de nodige kilometers in de benen gemaakt moeten worden als training. Op donderdag (de dag voor de "grote dag" zal min of meer een "rustdag" worden. Zelf weet ik nog niet wat ik zal gaan doen. Of ik de volledige 200 kilometer zal gaan rijden. Conditioneel heb ik deze zomer als gevolg van het breken van een paar vingers en de revalidatie van de handfunctie wat conditionel achterstand opgelopen. De komende dagen zullen uit wijzen of ik mee kan komen met de “rest”.
Aankleden/omkleden doen we op het ijs bij Techendorf zelf.

Langs de oevers van het meer staan een aantal huisjes met houten vlonders die in de zomer als badhuisje of terras aan het water dienen. De temperatuur is nog onder het vriespunt; de zon schijnt door een sluierbewolking. Het is blijkbaar nog vroeg voor de meeste schaatsers die in Techendorf verblijven.
Een samengestelde “treintje” met Siet, Netty, Peter, Marja, Klaas J, Jan en ook nu Joop en Herman vertrekt.
Marja nu met voor de rest van de week gehuurde schaatsen onder haar Salomons en Peter heeft een paar schaatsen kunnen lenen van een AIJC lid die is gaan skiën in Nassfeld.

Terwijl wij op weg zijn gegaan geeft Klaas H deze morgen als instructeur privé skiles aan een 4 tal dames op de Skipiste aan de Weissensee. Met de skilift die naar de Naggeralm leidt omhoog. Bij het bergstation van de lift heb je een mooi uitzicht op het kleine meer. Het
lusvormige schaatscircuit is daarvandaan goed te zien.Er wordt flink geoefend door Janny, Tiny, Antine en Els S onder de "supervisie", het voordoen en aanwijzingen van Klaas op de piste.

Maar er is ook gelegenheid om even bij te komen en van de zon te genieten op de Nagger Alm zelf
Terug naar het schaatsen op de Weissensee.
Onderweg zien we dat we als groepje verschillende malen gefotografeerd worden. Zullen we deze foto’s ooit te zien krijgen? Later in de week zien we een paar foto's op de website http://www.weissensee.nl/ staan. Dat wordt ons via een SMS-je gemeld vanuit Nederland. Ook daar worden we gevolgd.
De rust op het meer wordt verstoord door een snowscooter die over het ijs raast. De uitlaatgassen van de tweetaktmotor blijven lang op het meer hangen omdat er geen wind staat en ruiken niet prettig. De duo passagier (met goudenhelm) maakt video opnamen van groepjes schaatsers. Dit blijken opnamen te zijn voor het video journaal voor de website van de SWS. Later herken ik het hoofd onder die helm. Blijkt het hoofd te zijn van Glenn Wassenburgh woonachtig aan de Bobeldijk en van beroep fotograaf/cameraman is. Glenn werkt ondermeer als sportfotograaf voor de Telegraaf. Maakt veel foto's van het marathonschaatsen.
We schatten dat we 25 á 27 km per uur rijden. Een goed tempo. Allemaal kunnen we mee. En als het te snel mocht gaan dan wordt er vanuit de groep naar onze kopman of kopvrouw geroepen het tempo wat te verlagen. Er wordt niet veel gesproken in de groep. Met uitzondering van Siet en Peter..... Die hebben blijkbaar lucht genoeg hiervoor.
Peter ontpopt zich als onze schaatsende fotograaf. Veel van zijn actiefoto’s zullen gebruikt worden in dit verslag en de komende verslagen. Hieronder een paar van de op deze dag al rijdende geschoten foto's:

Peter ontpopt zich als onze schaatsende fotograaf. Veel van zijn actiefoto’s zullen gebruikt worden in dit verslag en de komende verslagen. Hieronder een paar van de op deze dag al rijdende geschoten foto's:


Niet alleen worden door Peter actiefoto's gemaakt van ons schaatsende groepje maar ook van andere clubgenoten die we onderweg tegenkomen. Vaak gaat dat gepaard met een korte stop en een praatje en een plaatje. En dat onder ideale weersomstandigheden.



Ook kletsen we even met Henk en zijn zoon Jasper. Henk is dit seizoen als nieuw lid bij de afdeling toerschaatsen gekomen en was meteen enthousiast om mee naar de Weissensee te gaan. Zij zijn van plan om vrijdag de 100 km te gaan schaatsen.
In het start- en finish gebied op het kleine meer is het een drukte van belang.Steeds meer tenten, afzettingen en andere faciliteiten verrijzen. Iedere keer als we langs dit gebied komen zien we een fase van het opbouwen. De caravan van waaruit o.a. de uitzendingen van de webcams worden verzorgd is geplaatst.Na elke ronde wordt er even gelummeld. Soms wordt er even gestopt om wat te drinken of te eten om de energievoorraad op peil te houden.
Inmiddels hebben we tijdens onze rondtocht een paar toilethuisjes op het ijs ontdekt om te plassen en/of te poepen. Ook dat moet gebeuren. Het ritme en de aanpak om een grote afstand te rijden lijkt gevonden.
Begin van de middag is het start en finishgedeelte van de officiële baan verboden gebied. Via een rood-wit lint is de doortocht afgezet om in het ijs in dit gebied draden te kunnen aan leggen voor het ontvangen van de signalen van de transponders die de schaatsers moeten dragen. Iedere rijder krijgt een uniek nummer en op deze manier kan de organisatie op een beeldscherm zie wie de rijder is en hoe lang deze al onder weg is.
Bij wedstrijden wordt de volgorde van binnenkomst hiermee vastgelegd en vergeleken met de video opnames van de finishlijn waar de rijders met beennummers langs komen.
Via een bypass baantje passeren we dit
voor ons verboden gebied. Wel oppassen voor een paar gaten in het ijs, waar water uit naar boven borrelt op het moment als de groep passeert en vooral voor overstekende personen.
Van de start- en finishplaats loop je langs een met linten afgezet gedeelte terrein ( inmiddels ingericht met banken om je om te kleden en schaatsen aan te trekken) via de ceremonieplaats naar de grote verwamde feesttent waar gegeten en gedronken kan worden en waar ook de inschrijvingen en afhalen van de spullen voor deelname aan de tocht der tochten verstrekt worden. De opbouw van allerlei tenten voor oa. een schaatsenmaker, de demonstratie van Almgrens schaatsen, een EHBO-post enz. is in volle gang gezet. Woensdag moet als de snelle tour gereden alles klaar staan.
Inmiddels hebben we tijdens onze rondtocht een paar toilethuisjes op het ijs ontdekt om te plassen en/of te poepen. Ook dat moet gebeuren. Het ritme en de aanpak om een grote afstand te rijden lijkt gevonden.
Begin van de middag is het start en finishgedeelte van de officiële baan verboden gebied. Via een rood-wit lint is de doortocht afgezet om in het ijs in dit gebied draden te kunnen aan leggen voor het ontvangen van de signalen van de transponders die de schaatsers moeten dragen. Iedere rijder krijgt een uniek nummer en op deze manier kan de organisatie op een beeldscherm zie wie de rijder is en hoe lang deze al onder weg is.
Bij wedstrijden wordt de volgorde van binnenkomst hiermee vastgelegd en vergeleken met de video opnames van de finishlijn waar de rijders met beennummers langs komen.
Via een bypass baantje passeren we dit
voor ons verboden gebied. Wel oppassen voor een paar gaten in het ijs, waar water uit naar boven borrelt op het moment als de groep passeert en vooral voor overstekende personen.Van de start- en finishplaats loop je langs een met linten afgezet gedeelte terrein ( inmiddels ingericht met banken om je om te kleden en schaatsen aan te trekken) via de ceremonieplaats naar de grote verwamde feesttent waar gegeten en gedronken kan worden en waar ook de inschrijvingen en afhalen van de spullen voor deelname aan de tocht der tochten verstrekt worden. De opbouw van allerlei tenten voor oa. een schaatsenmaker, de demonstratie van Almgrens schaatsen, een EHBO-post enz. is in volle gang gezet. Woensdag moet als de snelle tour gereden alles klaar staan.
Na een paar keer de "rondom" baan om het meer genomen te hebben, wordt besloten eens een keer om het grootste gedeelte van het ca. 16,5 km parcours te nemen. Op dit baan gedeelte is en wordt nog weinig door de aanwezige schaatsers gereden. Op sommige gedeelten van dit "lussen"traject ligt een losse ijslaag (van op gevroren regenwater) op het ijs, maar ook zijn er hele stukken met spiegelijs. En dan niet alleen bochten naar links maar ook bochten naar rechts. Links pootje over doen is voor sommigen van ons niet een routine schaatsbeweging. Voorlopig al steppende de bocht door. Beginnende bewegingen voor het pootje over.
Er moeten nodig meer schaatsers over dit gedeelte van de baan om de hier en daar aanwezige gedeelten met losse toplaag er af te slijten. De veegmachine van Norbert Jank heeft wel een frees, maar het is nog geen Zamboni of Olympia die we van de ijsbaan kennen.
13.15 uur; tijd om wat uitgebreider te gaan eten. Aan het einde van
het kleine meer bevindt zich een speelweide met groot uitgevallen koek en zopie tent. Daar rijden we naar toe en stoppen. De natuurijsschaatsen worden losgeclipt van de schoenen. Banken met tafels staan in de zon opgesteld. Dekens om op te zitten of om je heen te slaan om warm te blijven. We doen ons goed aan warme dranken (chocolade melk), stevige goulashsoep, belegde broodjes of apfelstrudel mit sähne. Even een halfuurtje bijkomen; maar niet te lang anders worden de spieren stijf.
Terwijl wij schaatsen krijgen Piet, Alice en Henny onderwijl ’s
middags les in het langlaufen op een speciaal geprepareerd baantje dat wat meer tegen de berghelling aan ligt. Deels in de zon en deels in de schaduw. Zij krijgen les van Klaas J en Wies. Na het schaatsen in de ochtend hebben ze zich omgekleed in de bus op de parkeerplaats, die speciaal daarvoor open is van 12.00 uur tot 13.00 uur. Eén van de chauffeurs is dan gedurende die tijd aanwezig. Overigens zijn de chauffeurs zelf ook fervente schaatsers en skiërs. Maar daarover later meer deze week...
Er moeten nodig meer schaatsers over dit gedeelte van de baan om de hier en daar aanwezige gedeelten met losse toplaag er af te slijten. De veegmachine van Norbert Jank heeft wel een frees, maar het is nog geen Zamboni of Olympia die we van de ijsbaan kennen.
13.15 uur; tijd om wat uitgebreider te gaan eten. Aan het einde van
het kleine meer bevindt zich een speelweide met groot uitgevallen koek en zopie tent. Daar rijden we naar toe en stoppen. De natuurijsschaatsen worden losgeclipt van de schoenen. Banken met tafels staan in de zon opgesteld. Dekens om op te zitten of om je heen te slaan om warm te blijven. We doen ons goed aan warme dranken (chocolade melk), stevige goulashsoep, belegde broodjes of apfelstrudel mit sähne. Even een halfuurtje bijkomen; maar niet te lang anders worden de spieren stijf.Terwijl wij schaatsen krijgen Piet, Alice en Henny onderwijl ’s
Tijd om naar de bus te gaan. Via het langlaufcircuit om wat foto’s te maken van de les nemende langlaufers lopen we naar de geparkeerde bus.
Onze chauffeuse Gina heeft de verwarming van de bus ruim van te voren aangezet. Buiten in de schaduw begint het weer fris te worden.
Vooral nadat je geschaatst hebt; ondanks de droge kleding die aangetrokken is. De stemming is goed.
De fraaie weersomstandigheden maken het verblijf op de Weissensee tot een waar genoegen.
De middag wordt door velen benut om vertrouwd te geraken met het Oostenrijkse natuurijs.
In het hotel aangekomen lekker onder de douche, even op bed liggen voor een korte tuk en daarna naar beneden voor het aperitief en het diner
Aan tafel komen de verhalen los van ieder zijn belevenissen van die dag. Naast onze schaatservaringen komen ook de ervaringen van de skiërs en wandelaars over tafel. Maar bovenal dat het weer momenteel zorgt voor fantastische schaats- en ski- condities.
Tijdens het diner wordt door Klaas Holt aangekondigd dat die avond na het eten een sing- a-long op de eerste verdieping zal worden gehouden.
Jacqueline en ikzelf (voormalige leden van de band de IJsmutsen) hadden daarvoor de gitaar en de nodige kopieën muziekteksten mee van huis genomen. Bedoeld om op één van de avonden wat op te leuken in het hotel of elders. Daarvoor hadden we voornamelijk bekende jaren ‘70 songs en ook Nederlandstalige nummers. De belangstelling voor dit (optreden) was
groot. Er werd goed meegezongen. Vooral toen de nodige alcoholische dranken aangedragen en genuttigd werden kwam men “los”. Dan kunnen er in zo’n situatie met sfeer spontane optredens van onbekend talent uit het publiek.
Bijvoorbeeld Peter en
Gerard in hun vertolking van de Zuiderzee
Ballade
De fraaie weersomstandigheden maken het verblijf op de Weissensee tot een waar genoegen.
De middag wordt door velen benut om vertrouwd te geraken met het Oostenrijkse natuurijs.
In het hotel aangekomen lekker onder de douche, even op bed liggen voor een korte tuk en daarna naar beneden voor het aperitief en het diner
Aan tafel komen de verhalen los van ieder zijn belevenissen van die dag. Naast onze schaatservaringen komen ook de ervaringen van de skiërs en wandelaars over tafel. Maar bovenal dat het weer momenteel zorgt voor fantastische schaats- en ski- condities.
Tijdens het diner wordt door Klaas Holt aangekondigd dat die avond na het eten een sing- a-long op de eerste verdieping zal worden gehouden.
Jacqueline en ikzelf (voormalige leden van de band de IJsmutsen) hadden daarvoor de gitaar en de nodige kopieën muziekteksten mee van huis genomen. Bedoeld om op één van de avonden wat op te leuken in het hotel of elders. Daarvoor hadden we voornamelijk bekende jaren ‘70 songs en ook Nederlandstalige nummers. De belangstelling voor dit (optreden) was Bijvoorbeeld Peter en
Gerard in hun vertolking van de ZuiderzeeBallade
Zelfs werd er gedanst.Het is dan geen wonder dat de nodige zweetdruppels te voorschijn kwamen bij de vertolkers.
Omstreeks 23.00 uur vond ik het welletjes met het gitaarspelen. In de vingertoppen van de linkerhand waren bij gebrek aan eelt de nodige sporen van de snaren zichtbaar en vooral voelbaar. Na nog wat nagepraat, de spullen verzameld en ingepakt ging ik moe maar voldaan naar mijn kamer. Morgen is er weer een dag. Dan moet er weer geschaatst worden.
Omstreeks 23.00 uur vond ik het welletjes met het gitaarspelen. In de vingertoppen van de linkerhand waren bij gebrek aan eelt de nodige sporen van de snaren zichtbaar en vooral voelbaar. Na nog wat nagepraat, de spullen verzameld en ingepakt ging ik moe maar voldaan naar mijn kamer. Morgen is er weer een dag. Dan moet er weer geschaatst worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten