Dag 3 ...... dinsdag 22 januari 2008

Dag 3. Het gebruikelijke ritueel inmiddels. Wakker worden, opstaan, douchen, aankleden en om kwart over acht naar beneden naar het ontbijtbuffet. Een mix van diverse soorten Müsli (goed voor de koolhydraten) aangevuld met wat gedroogde pruimen en yoghurt om te beginnen. Daarna een paar bruine broodjes met kaas en jam of honing en een gekookt eitje. Thee om het vloeistofpeil aan te vullen.
Een tafel uitgezocht waar nog schoon bestek ligt. Iedere morgen is het weer een verassing bij wie ik aan tafel mag zitten. Naast het ontbijten zelf wordt er aan tafel gesproken over wat er gisteren gedaan is, wat de ervaringen waren en wat de plannen voor vandaag zijn. De laatste leden van de "skiploeg" verlaten het ontbijt om op tijd de skibus naar Nassfeld te kunnen halen.
Hoewel ik skiën ook heel leuk vind, ben ik hier gekomen om te schaatsen op het natuurijs van de Weissensee en eventueel te langlaufen als intermezzo wanneer de sneeuwcondities goed zijn.
Helaas moeten wij bij gebrek aan natuurijs in Nederland hiervoor naar Oostenrijk of Zweden.

De locatie Weissensee in Oostenrijk in de zuidoostelijk gelegen streek Karinthië (net boven Noord Oost Italië) is zo'n 20 jaar ontdekt door Aart Koopmans als "Hollands alternatief" om natuurijstochten te rijden.
Destijds heeft Aart in samenwerking met het lokale gemeentebestuur en de hoteliers een week in eind januari geïnitieerd waarin diverse schaatsevenementen werden georganiseerd met als hoogtepunt de Alternatieve Elfstedentocht. Hiervoor heeft Koopmans de Stichting Winter Marathon opgericht die dit evenement jaarlijks organiseert. Dit initiatief is uitgegroeid tot een jaarlijks schaatsgebeuren dat door zo'n 6 a 7 duizend bezoekers voornamelijk Nederlanders aan de Weissensee heeft geleid. Een geweldige economische impuls voor de omgeving van de in de winter doorgaans slapende hotels gelegen aan en rond het meer. Tegenwoordig heet deze stichting de Stichting Winter Sporten (SWS). Het plaatsje Techendorf (met Hotel Post eigendom van de SWS) is het centrum van dit schaatsgebeuren gedurende de 2 weken eind januari.

De dag is begonnen met bewolking. Er is een kleine kans op neerslag in de vorm van regen of sneeuw zegt het weerbericht. In de loop van de dag zal het opklaren. Perfecte omstandigheden om te trainen voor het evenement van de komende dagen. De 200 km tocht dus.

De bus staat alweer klaar. Instappen. Op weg met de bus vanuit het Gitchtal (zie airview van de Weissensee boven) over de bochtige pas naar de Weissensee.
In de bus spreken we met elkaar af dat we de “rondom” baan weer gaan rijden. Vandaag een aantal rondjes achter elkaar van ongeveer 4.5 km zonder te stoppen.


In Techendorf gaan we de brug over. Rechts uit het raam van de bus zien we dat er meer schaatsers op het ijs zijn, dan de dagen hiervoor.

De uitgezette routes op het kleine meer…Hoe zien de te rijden banen er uit op het kleine meer van de Weissensee er precies uit? Klaas H heeft een GPS-ontvanger (Global positioning System) voor outdoor activiteiten ontvanger in zijn zak. Die gebruikt Klaas bij het fietsen. Wil je meer weten van wat GPS is ga dan naar: http://nl.wikipedia.org/wiki/Global_Positioning_System
Klaas noemt zijn apparaat “Jodokus”. In de mode tracking legt het apparaat om een aantal seconden de positie/plek waar je je op dat moment bevindt in zijn geheugen vast. Kun je daarmee precies de route volgen die je gegaan bent, hoe snel je was, hoe lang je er over gedaan hebt enz. Op een display kun je via de bedieningsknoppen deze informatie zichtbaar maken. Klaas heeft van de opgeslagen gegevens een paar afbeeldingen gemaakt.
Hieronder zie je de afbeeldingen van de rondom baan van 4,5 km en de lussenbaan van 16.5 km lang met linker en rechter bochten.Volgens mij worden door de ijsmeester Norbert Jank bij het uitzetten van de banen tijdens het baanvegen ook een GPS gebruikt.

Wil je de afbeeldingen beter zien ga dan met de muiswijzer op een van de afbeeldingen staat en klik met de linkermuis knop de afbeelding. Dan zie je de afbeelding vergroot. Dit geldt trouwens ook voor de foto's afgebeeld in deze weblog

Eenmaal aangekomen op de parkeerplaats lopen we vanaf de bus nu naar een ander opstappunt op het ijs. Vandaag kleden we ons om en doen de schaatsen aan in het inmiddels gecreëerde “rijders” kwartier als onderdeel van alle tijdelijke faciliteiten die daar de laatste dagen gebouwd zijn.
Dit rennerskwartier bestaat uit een met rood witte linten afgezet gebied waar opklapbare tafels en banken door de organisatie van SWS zijn neergezet nabij het start en finish gebied van de komende wedstrijden en tochten. Ook kun je daar je tas “veilig” achter laten.

We gaan op weg. Direct vormt zich het “toerschaatserstreintje van de AIJC” weer. Siet neemt zoals gebruikelijk de kop.
We beginnen rustig. Vandaag is de samenstelling van het groepje Klaas H, Klaas J, Siet, Netty, Marja, Peter (met digitale camera) en ondergetekende.
Joop en Herman gaan hun eigen weg en route.
Na 2 ronden van 4,5 km gereden te hebben nemen na een halve ronde op het meest westelijke puntje van het meer de afslag die ons naar het 16,5 km circuit leidt.

Het is 11.00 uur. De zon is inmiddels doorgebroken.
Op het ijs wordt druk gewerkt aan de verdere opbouw van de faciliteiten voor de komende schaatscriteriums en tochten terwijl de schaatsers massaal bezit hebben genomen van het ijs. Aan de startlijn wordt verder gewerkt. Ook is men begonnen met de opbouw van de verzorgingstenten en speciale plasbakken voor de heren op het ijs langs de route.

Het ijs op dit gedeelte is beter dan gisteren. Hoe meer we in de buurt van het dorp Techendorf komen des te gladder het ijs.

Na een kilometer of 6 (inmiddels een paar lussen genomen te hebben) gebeurt er onverwachts wat.
Klaas J, die voor mij in het treintje rijdt, zie ik plotseling zijn benen omwijd gaan (wijdbeens) en komt uiteindelijk ten val. Ik kan geen kant uit om hem te ontwijken. Links de vastgevroren hoge sneeuwrand en de naar rechts vallende Klaas. Voor remmen is het te laat. Klaas neemt mij in zijn val mee. Ik ben met mijn benen onder zijn benen door geschoven. Kom op mijn rechter heup ten val. Met Klaas gedeeltelijk op mij. Vang de val op in een reflex met mijn “nog functie beperkende” rechterhand. Au! Gelukkig draag ik goede winterhandschoenen speciaal gekocht voor bescherming van mijn gedeeltelijk “invalide” als gevolg van een val tijden het skeeleren in juni vorig jaar.
Er wordt door de groep gewacht en bezorgd gevraagd of alles okay is. Een flinke schaafwond en een kneuzing op mijn rechterheup is het gevolg van deze valpartij blijkt achteraf. De speciaal door mij gemaakte heupbeschermers van polyetherschuim heb ik op mijn hotelkamer liggen ….

Na de valpartij weer op weg.
In de verte voor ons zien we (aan de houding te zien) ons bekende schaatsers rijden.
We lopen Piet en Gerard S in. Dag Piet, Dag Gerard. Gerard volgt ons nog een paar momenten maar moet toch lossen.

Even later worden we zelf ingelopen.

Naar rechts kijkend zien we Kees Huisman (echtgenoot van Afra Huisman (oud toerschaatslid) vader van de marathonrijders Sjoerd, Mariska, Marc Huisman ons voorbijgaan. Dag Kees (met Noorse muts) wordt geroepen uit onze groep…. Groeten aan Afra!

13.00 uur: Het is licht boven het vriespunt maar het ijs ligt er evenals de voorgaande dagen nog perfect bij. De schaatsers draaien dan ook vol plezier hun rondjes.

We komen weer bij het rennerskwartier. Sommigen van ons maken hier en daar een praatje.
Ook wordt er wat gegeten en/of gedronken.

Wij maken kennis met de beroepsfotograaf Harm de Boer die ons tijdens het schaatsen ons met zijn fotokanon op de korrel nam.
Harm heeft vandaag wat sfeerfoto’s geschoten zegt hij. Voor op de website van SWS. Peter en ik krijgen zijn visite kaartje om eventueel een van de foto’s die hij van ons genomen had te kunnen bestellen.
Ook spreken we wat uitgebreider met Lorreine Botman uit Andijk.
Lorreine hadden we onderweg al een keertje ingehaald en gedag gezegd. Zij was net als Afra ook lid van onze toerschaatsclub. Maar sinds de kunstijsbaan in Hoorn open is zijn beide daar gaan schaatsen. Hoorn is dichter bij huis (Andijk).

Eten doen we weer bij onze inmiddels vaste plek (in de zon) helemaal op het meest westelijke puntje. Uitzicht over het meer.
Op het ijs staat een nauwkeurig door Norbert Jank ("der Eismeister") gemaakte replica van een Friese doorloper die 15 meter lang is op het ijs staat. Nauwkeurig nagemaakt vanwege het 20 jarig jubileum van de alternatieve Elfstedentocht. De wat groot uitgevallen schaats kan worden voortgetrokken door paarden of een auto. Daar maken later in de week de winnaars een ererondje op mee.

Omstreeks half drie in de middag vind ik dat het voor mij vandaag genoeg is geweest. Marja denkt er hetzelfde over.

In het rennerskwartier zie ik Jan Uitham, de Groninger schaatslegende op een bank zitten zijn schaatsen uit te trekken. Jan was 2e in de beruchte Elfstedentocht van 1963. Jan is inmiddels 83 jaar. Heeft de nodige “kunstwerken” in zijn lichaam zitten. Toch schaatst hij nog steeds. Wel met de nodige beschermers (knie, elleboog, helm, handschoenen) Jan rijdt niet hard maar wel door. Wij spreken onze bewondering uit naar hem. Vindt hij leuk is zijn reactie.
Terwijl ik de Maple natuurijsschaatsen van de schoen losclip en met mijn vingers het aangevroren ijs schaafsel van de ijzers verwijder bezeer ik mij. Oorzaak een stuk ijzer is uit de neus van één van de schaatsen weggebroken. Waarschijnlijk vanochtend toen ik een schuiver maakt over een scheur, zonder te vallen.Geen wonder dat ik af en toe met mij schaats op het ijs bleef steken. Onderweg is dat een paar keer gebeurd. En ik maar denken dat ik met mijn lichaamsgewicht te veel op de voorkant leunde mogelijk als gevolg van vermoeidheid.
Bij de schaatsservice is het een gezellige drukte van belang.De zojuist geïnstalleerde schaatsservice van Cor Faber uit Heerenveen bij het Start en Finishgebied biedt uitkomst.De neus van de kapotte schaats wordt over de elektrische slijpsteen gehaald. De vonken vliegen in het rond. De schaats krijgt een nieuw neusprofiel. De schaatsenmaker zegt dat hij er een zgn. “Weissensee sleetje” in slijpt. De schaats zal gemakkelijker over de scheuren in het ijs lopen. Nadeel is wel dat je in de bochten minder druk op de schaats hebt om de bocht door te sturen.De hap uit de neus kan niet volledig worden weggeslepen, want anders wordt er teveel materiaal aan de voorkant weggehaald.
In de andere schaats wordt eveneens een nieuwe ronding aan de voorzijde geslepen. Beide schaatsen zijn nu weer symmetrisch van vorm. Nodig om de schaatsen weer te kunnen slijpen en om ongelijkheid in de schaatsbewegingen te voorkomen.

Inmiddels zijn Siet, Peter, Netty, Klaas en Klaas gearriveerd en kleden zich om.

Ook arriveren Gina en Evert onze chauffeurs. Samen hebben zij ook de nodige ronden op de schaats afgelegd.

We besluiten om voordat we naar de bus gaan nog even wat te drinken in de feesttent.
Inmiddels is deze volledig geïnstalleerd en klaar voor de ontvangst van alle deelnemers. Een ruime keuze aan drink- en eetwaar is er te verkrijgen. Van kip t/m allelei soorten pasta's en natuurlijk snitzel gerechten. Het is lekker warm in de tent.

We nemen het er even van. Aan de lange tafel met z’n allen. Els S, Gerard S, Herman en later André (met Glühwein) maken het clubje toerschaatsers compleet .

Warme chocolade met slagroom en een Apfelstrüdel gaat er bij mij wel in.

Het is inmiddels half vier. De tent loopt langzaam vol met bezoekers. Blijken de deelnemers met hun" aanhang" te zijn voor de snelle toertocht morgen. Op het toneel is de organisatie bezig met de voorbereidingen voor een presentatie straks.

Het wordt tijd om naar de bus te gaan, die ons weer naar het hotel in Weisbriach brengt. Kwart voor vier is de vertrektijd en wij willen niet te laat komen.

Terwijl wij wegrijden van het meer worden om 16.00 uur in de grote feesttent de deelnemers aan het WK voor veteranen en de deelnemers aan de snelle toertocht van morgen ingelicht over de gang van zaken.
Tijdens de terugrit neem ik mij voor om de sauna in het hotel eens uit te proberen. Goed voor mijn toch wel vermoeide lijf en spieren. Ik bespreek mijn voornemen met Klaas H.
Klaas was dat ook al van plan een sauna te nemen.

In het hotel aangekomen direct de sauna in. In de kelder van de nieuwbouw van het hotel is een sauna en turks stoombad aanwezig met relax ruimten. Het ziet is er netjes en schoon uit.
Een paar vrouwelijke medereisgenoten uit Nijmegen zijn ons voor. Plaats genoeg in de sauna. Al relaxend en zwetend in de warme sauna denk ik terug aan de fatastische schaatsdag. Ondanks de flinke schaafwond die ik aan deze dag heb overgehouden. Het transpiratie zweet prikt in de wond....

Geheel opgefrist en ontspannen ga ik een aperatief halen in het café van het hotel voordat we met z'n allen naar de eetzaal gaan. Het is er gezellig druk. De belevenissen van die dag gaan over tafel.

Vanavond staat er Gebrat op het menu. Na het voorgerecht van soep en diverse salades moeten we in colonne via de entreehal van het hotel naar de keuken. Een bord pakken en langs de verschillende pannen met groenten, kartoffln in schil en pasta’s lopen.
Een kokkin schept voor ons naar eigen keuze een hoeveelheid op. Vervolgens moeten we langs de “chefkok” (Günther, de vader van de hoteleigenaar Michael Sattleger) die van verschillende soorten gebraden vlees een stukje afsnijdt en op het bord legt. Hij wijst naar de andere kant van het fornuis. Daar staat een jonge kok (blijkt een jongeman die stage in het hotel loopt; opgegroeid is in Groningen en sinds een paar jaar met zijn vader en moeder in Oostenrijk woont). Hij serveert de gebraden bloedworst en nierkaas. Dat zijn nou niet de gerechten die er bij mij ingaan. Ik sla zijn “aanbiedingen”. Toch even een praatje met hem gemaakt.
Met een bord volgeladen terug naar de eetzaal. Heerlijk al die verschillende soorten “gebrat”. Ik herken schnitzel, biefstuk, karbonade, sparerib en rundvlees. Een hele hap.
Als toetje dit keer ijs. De vruchtensaus is snel op evenals de slagroom. Het lijkt wel of iedereen uitgehongerd is.
Terwijl we de “toetjes” naar binnen werken en sommigen van ons nog koffie of thee, bier of wijn bestellen wordt er een geluidsinstallatie opgebouwd.
Als verassing voor die avond zal de Oostenrijkse zangeres met de artiesten naam Mariëlle voor ons optreden. Na een paar luisterliedjes wordt een actieve bijdrage van het publiek gevraagd. Het begint met meezingen en dansen en zal uiteindelijk overgaan in een polonaise door de gehele beneden verdieping van het hotel. Het is feest. De nodigde biertjes en wijn die geconsumeerd worden maken de aanwezigen “losser” en verhogen de feestvreugde. Om 23.00 uur is het optreden van Marielle afgelopen. Een paar nummers als toegift na aandringen volgen nog.

Dan is het voor de meesten van ons tijd om het bed op te zoeken. Morgen is er weer een nieuwe dag. Ik neem nog snel een douche om het danszweet af te spoelen en duikt het bed in. Wekker gezet. Licht uit en val direct in slaap.